Silver Pines

Reçetenin etken maddesi

Silver Pines'ı tek cümlede anlatmak gerekirse: Resident Evil'ın kaynak sıkıntısını alıp yandan görünen, tek parça bir kasaba haritasına yerleştiriyor. Özel dedektif Red Walker, kaybolan bir müzisyeni aramak için neredeyse boşaltılmış bir kasabaya geliyor ve işin ucu beklediğinden karanlık bir yere çıkıyor.

Asıl mesele şu: ilerlemen yeteneğine değil, elindekine bağlı. Envanterde yer dar, mermi hem silahta hem geliştirmede kullanıldığı için her atış bir seçim. Karşılaştığın her düşmanı öldürmek zorunda değilsin ve çoğu zaman öldürmemek daha akıllıca.

İlk oturuşta ne beklemeli?

İlk bir-iki saat yavaş. Elinde bir maket bıçağı var, kasaba kapalı, harita küçük görünüyor. Tabanca, pompalı ve diğer aletler geldikçe oyun açılıyor; daha önce geçemediğin kapılar anlam kazanıyor. Oyun sana ok göstermiyor: kapıların hangi taraftan açıldığını, hangi kilidin pas tuttuğunu kendin not ediyorsun. Radyo kodları ve kasa şifreleri gibi bulmacalar da var.

Birden fazla zorluk kademesi var ve alt kademeler gerçekten affedici; üst kademelerde kaynak kıtlığı boğucu hâle gelebiliyor.

Güçlü tarafı ve bedeli

Değerlendirmelerin ortaklaştığı güçlü taraf atmosfer: sanat yönetimi, ses tasarımı ve seslendirme, bazı eleştirmenlere Silent Hill'i hatırlatacak kadar yerinde. Harita tasarımı da öyle; birbirine bağlanan yollar ve kestirmeler açıldıkça kasaba gerçekten bir yer hâline geliyor. Birden fazla son var.

Bedeli dövüş. Yakın dövüşün hantal olduğu, isabet alanlarının tutarsız kaldığı ve düşman tasarımının sıradan olduğu sık sık yazılmış. Bazı eleştirmenler yan görünümün bu türe oturmadığını, bazıları da geri dönüşlerin süreyi yapay şekilde uzattığını söylüyor.

Nerede yorabilir?

İki yerde: ilk bir-iki saatlik ısınma ve son çeyrekteki geri dönüşler. Bir de kaynak yönetimi her oyuncuya aynı gelmiyor — kimi için oyunun en tatmin edici kısmı, kimi için sürekli cimrilik yapma zorunluluğu. Değerlendirmelerin genel ortalaması yüksek ama ayrışma da var: tür birleşiminin kendisini ikna edici bulmayan eleştirmenler de çıkmış.

Doz ve sıkılma anı

90 dakikalık oturuş öneriyoruz; bu oyun kısa molalarda açıldığında nerede kaldığını hatırlamak zor. Kür için 12 saat yazdık, çeşitli değerlendirmelerde süre 10-15 saat aralığında veriliyor. Sıkılma anını 10 saat olarak girdik: bu, son bölümün kötü olduğu değil, geri dönüşlerin o civarda yorucu gelmeye başladığı yönünde bir tahmin.

Dil ve oyun biçimi

Steam sayfasında Türkçe dil desteği bulunmuyor; İngilizce seslendirme ve altyazıyla oynanıyor, metin yoğunluğu da düşük değil. Oyun tek kişilik. PC dışında PlayStation 5, Xbox Series ve Switch sürümleri de var.